Παπαγαλία στα σχολεία. Αποστήθιση για πανελλήνιες μαθημάτων. Το λύκειο δίχως  υπεροχή της γνώσης. Μια μασημένη τροφή προς απομνημόνευση. Σαν ποίημα της έκτης δημοτικού, μαθαίνεται η ιστορία κατεύθυνσης Λυκείου. Αν και το ποίημα του δημοτικού μου έμεινε και το κατανοούσα μες τα χρόνια.
Γιατί όχι σ’ ένα μάθημα γεωγραφίας;  Δε γνωρίζω σε ποια διαμερίσματα γεωγραφικά ανήκουν τα μέρη της Ελλάδας!  Λίγες πρωτεύουσες μονάχα «ξακουστές» :  Παρίσι, Λονδίνο, Βερολίνο, Ρώμη, Μαδρίτη•  τα υπόλοιπα κράτη ακούγονται τριτοκοσμικά στα «όμορφα» και ακατάδεχτα αφτιά μου!
 Γιατί όχι σε  μάθημα με μουσική,  της μελωδίας ιστορία, από τους πρώτους ήχους της φύσεως , τα κλασικά αριστουργήματα εγχώριων και ξένων συνθετών, μέχρι και την εξέλιξη στα θορυβώδη, για μερικούς, ηλεκτρονικά μπιτάκια; Μέχρι κι ο Χατζιδάκις να μας είναι πλέον άγνωστος!
 Γιατί όχι σε μάθημα ιστορίας των  τεχνών, με διεθνούς φήμης εκφραστές της εικαστικής δημιουργίας;  Τα αρχαία και τα λατινικά τα έχουμε, αλλά κι’ αυτά τα διδασκόμαστε το περισσότερο ως κανόνα, χωρίς να  καταλαβαίνουμε.  Οι κλασικοί συγγραφείς τυπώνονται στο ανήλικο μυαλό μου, ως εξωγήινα όντα! Περίφημοι οι Προσωκρατικοί με τις σοφίες τους! Περίφημη η μέθοδος τους, αλλά όχι πάντα και οι «διαγνώσεις» τους. Όταν ακούω σαν παιδί, για τις φαντασμαγορικές ιδέες  τους, παραμένω στάσιμος μ’ ανοιχτό το στόμα, χωρίς ν’ αντιλαμβάνομαι τη γνήσια ζωή τους. Δεν ήταν όλοι τέλειοι προφανώς. Είχαν κι’ αυτοί πάθη κι’ αδυναμίες.  Γιατί μαθαίνω μόνο τα καλά τους; Αν ήξερα και τα κακά τους, θα ήμουν σε θέση να καταλάβω περισσότερα από ποτέ. Προς τι η εξιδανίκευση της λόγιας φιγούρας; Όταν ως μορφή δεν είναι προσιτή, πώς να την αντιμετωπίσω, να την σκεφτώ και ν’  αφουγκραστώ τα όνειρα, τις σκέψεις και το παράδειγμα της; Όσο πολύπλοκο το πρόβλημα, τόσο πιο εύκολα μ’ αποξενώνει.
« Πως είπατε; Χατζιδάκις; Συγγνώμη κύριε δεν τον ξέρω. Γραφεί καψούρικο στιχάκι; Λυπάμαι αλλά δεν μου εξήγησαν. Ποτέ δεν άκουσα για όλα αυτά να μου μιλάνε στο σχολείο. Μπορώ και τώρα ν’ αρχίσω, αν δεν είναι αργά. Πάντα θα μπορώ! Απλώς θα ταν καλύτερα, νωρίτερα αν μου χανε μιλήσει».
Και καθώς μου λείπουν όλα αυτά, το απολυτήριο μου χαμογελά ειρωνικά «διαγωγή λίαν καλώς!».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ