Στην ΕΡΑ Σερρών φιλοξενήθηκε σήμερα το πρωί ο εκπρόσωπος του φορέα πολιτών «ΣΥΝ-ΘΕΣΙΣ», κ. Χρήστος Γεωργιάδης, καλεσμένος του δημοσιογράφου κ. Λεωνίδα Κασάπη, προκειμένου να εξηγήσει τους λόγους και τον σκοπό, που οδήγησαν στη σύνταξη του υπομνήματος για τον συγκοινωνιακό αποκλεισμό της Δημοτικής Ενότητας Κερκίνης και την πρόταση της ΣΥΝ-ΘΕΣΙΣ για το θέμα (δείτε εδώ το σχετικό δημοσίευμά μας).

Αναλυτικά, το κείμενο της συνέντευξης έχει ως εξής:

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΣΑΠΗΣ (Λ.Κ.): Έχουμε στην τηλεφωνική μας γραμμή τον πρόεδρο του φορέα πολιτών ΣΥΝ-ΘΕΣΙΣ, τον κ. Χρήστο Γεωργιάδη, που θα μας ενημερώσει για το θέμα. Ένα θέμα που μάλλον δεν είναι καινούριο, γιατί αρκετές φορές είχε αποκοπεί η περιοχή σιδηροδρομικά, μετά επανήλθε… να δούμε λίγο τι ακριβώς γίνεται. Λοιπόν, κύριε Γεωργιάδη, καλή σας ημέρα!
ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ (Χ.Γ.):
Καλή σας ημέρα, κύριε Κασάπη.

«…ΑΝ ΗΜΑΣΤΑΝ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΑΠΤΥΓΜΕΝΗ ΧΩΡΑ,
Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ Δ.Ε. ΚΕΡΚΙΝΗΣ
ΘΑ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΠΡΟΑΣΤΙΟ
ΤΗΣ ΘΕΣΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ…»

Λ.Κ.: Εϊδα ότι υπάρχει μια ολοκληρωμένη μελέτη, θα λέγαμε, ένα υπόμνημα, το οποίο είναι πάρα πολύ λεπτομερές. Τι σηματοδοτεί αυτό; Θεωρείται αναγκαία αυτή η γραμμή, η σύνδεση της περιοχής με τον σιδηρόδρομο;
Χ.Γ.: Ναι, νομίζω ότι οποιοσδήποτε έχει επαφή με το θέμα, έστω και ως απλός επιβάτης, αντιλαμβάνεται ότι η σιδηροδρομική σύνδεση της Θεσσαλονίκης με τα περίχωρά της, γιατί μέχρι ένα σημείο αυτό μπορούμε να θεωρούμαστε και εμείς -αν όχι οι Σέρρες, τουλάχιστον το Κιλκίς και η περιοχή της Κερκίνης.
Είναι αναγκαία, γιατί έτσι συμβαίνει σε κάθε -υποτίθεται- ανεπτυγμένη χώρα του κόσμου. Όμως, στην περίπτωσή μας δεν ισχύει αυτό.
Και αυτό έχει ως αποτέλεσμα, μια ολόκληρη περιοχή όπως αυτή της Δημοτικής Ενότητας Κερκίνης, για την ακρίβεια, να είναι επί της ουσίας συγκοινωνιακά αποκλεισμένη.
Γιατί, όταν δεν υπάρχει μέσο μαζικής μεταφοράς, πρακτικά, δεν υπάρχει η δυνατότητα σε οποιονδήποτε δεν έχει αυτοκίνητο ή δεν μπορεί να οδηγήσει ή δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο κόστος μετακίνησης μέσω ΤΑΞΙ… στην ουσία δεν υπάρχει η δυνατότητα μετακίνησης, άρα αυτό τι συνεπάγεται; συγκοινωνιακό αποκλεισμό., όπως τον περιγράφουμε…
Και χαίρομαι που μιλάω μαζί σας, γιατί -συμπτωματικά- στην ΕΡΑ Σερρών είχαμε πρωτοξεκινήσει αυτήν την προσπάθεια για να ενημερώσουμε τον κόσμο και να βάλουμε στη συζήτηση την περιφερειακή προαστιακή σύνδεση με τη Θεσσαλονίκη, το 2007.
Έχουν περάσει σχεδόν δεκατρία χρόνια και ελπίζουμε να βρούμε άκρη και, αν θέλετε, αυτή μας η επικοινωνία να κλείσει αυτόν τον κύκλο με ένα θετικό αποτέλεσμα.

«…Η ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΑΜΕΣΑ,
ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΜΕΣΑ ΑΝΑΚΛΗΘΗΚΕ Η ΑΠΟΦΑΣΗ…»

Λ.Κ.: Τώρα, έχουμε νέα απόφαση του Ο.Σ.Ε.; Τι γίνεται; Είχε παρθεί η απόφαση για αποκλεισμό; Καταρχήν, πόσα δρομολόγια γίνονται στην περιοχή;
Χ.Γ.: Αυτή τη στιγμή, γίνονται δύο δρομολόγια προς Θεσσαλονίκη και δύο δρομολόγια από Θεσσαλονίκη προς Σέρρες. Αυτό το οποίο συνέβη, ήταν να καταργηθεί, με συνοπτικές διαδικασίες, το ένα από τα δύο την προηγούμενη εβδομάδα… υπήρξε μια έντονη κινητικότητα και αντίδραση της τοπικής κοινωνίας και στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο.
Και, απ’ό,τι κατάλαβα, με μεθοδευμένες κινήσεις που έγιναν και με παρέμβαση, απ’ό,τι φαίνεται, του ίδιου του Υπουργού, του κ. Καραμανλή, ανακλήθηκε η απόφαση της αναστολής του ενός δρομολογίου, που είχε καταργηθεί.
Αυτό, όμως, όπως είναι φυσικό, δεν μας καλύπτει.
Γιατί, επί της ουσίας, βρισκόμαστε στην προηγούμενη κατάσταση, η οποία δεν είναι καλή.

Λ.Κ.: Δηλαδή, τα δύο δρομολόγια δεν είναι καλά;
Χ.Γ.: Αφενός, δεν είναι καθόλου καλά ως αριθμός.
Αλλά ας υποθέσουμε, ότι καταλήγουμε σε έναν αριθμό, δύο δρομολόγια. Αν δεν εξυπηρετεί το δρομολόγιο, ως ώρα, δεν έχει νόημα να υπάρχει. Γιατί, ένα πρόσχημα που χρησιμοποιείται από αυτούς που θέλουν να κόψουν τα δρομολόγια ή ακόμη και να καταργήσουν τη γραμμή ή δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να έχουν στο μυαλό τους, είναι ότι δεν κόβουν πολλά εισιτήρια στη συγκεκριμένη διαδρομή. Είναι προφανές αυτό…
Γιατί, οι ώρες που είναι τοποθετημένα τα δρομολόγια είναι τόσο άσχημες, που -πραγματικά- είναι θαύμα που κόβουν και τόσα εισιτήρια! Και επειδή κάποιος μπορεί να πει ότι είναι υπερβολικό αυτό που λέω, μπορεί να το έχετε διαβάσει, μπορεί να μην το έχετε προσέξει, μέσα στο κείμενό μας αναφέρουμε τα εισιτήρια που κόβονταν στην προηγούμενη κατάσταση, όταν τα δρομολόγια ήταν τοποθετημένα σε κανονικές ώρες, που εξυπηρετούσαν.
Σε εκείνη, λοιπόν, την κανονική κατάσταση, σε ετήσια βάση, το 2006 για να είμαι ακριβής (πριν ξεκινήσει στην ουσία του το πρόβλημα), μόνο ο Σταθμός της Ροδόπολης, που είναι μια επαρχιακή πρωτεύουσα Δημοτικής Ενότητας, τότε πρωτεύουσα Δήμου, έκοβε περίπου 75,000 εισιτήρια. Δηλαδή, έκοβε περίπου οχτώ φορές περισσότερα εισιτήρια από τον πληθυσμό της περιοχής.

Λ.Κ.: 75,000 τον χρόνο, έτσι;
Χ.Γ.: Ναι. Και περνούσε σε αριθμό εισιτηρίων μεγάλα αστικά κέντρα, όπως το Κιλκίς ή η Δράμα, που ήταν στη διαδρομή Θεσσαλονίκη-Δράμα. Η Ροδόπολη, ως Σταθμός, έκοβε περισσότερα εισιτήρια από αυτές τις πόλεις, οι οποίες -προφανώς- εξυπηρετούνται και από άλλα μέσα μεταφοράς, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, όπως το λεωφορείο. Κάτι που δεν ισχύει για εμάς. Οπότε, ο σιδηρόδρομος ήταν και είναι το αποκλειστικό μέσο μαζικής μεταφοράς.

«ΟΥΤΕ ΤΡΕΝΟ ΟΥΤΕ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ!»

Λ.Κ.: Παρόλ’αυτά, νομίζω ότι από το 2007 και άλλες φορές έχουν κοπεί δρομολόγια… κόπηκαν, επανήλθαν… άρα, υπάρχει διάθεση για να κοπούν!
Χ.Γ.: Αυτή τη στιγμή, για νά’μαστε ειλικρινείς, γιατί εμείς, ως φορέας, δεν υπηρετούμε καμία σκοπιμότητα και αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να αποτυπώσουμε μια κατάσταση επακριβώς, ώστε αυτοί που αποφασίζουν να ξέρουν τι θα αποφασίσουν και η κοινή γνώμη να έχει καταλάβει τι γίνεται.
Αυτή τη στιγμή, εμείς έχουμε τρεις ανταγωνιστές, απέναντι στο ζήτημα της κανονικής μετακίνησης του κόσμου.
Το νούμερο ένα ζήτημα είναι τι γίνεται με την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Είναι ιδιωτικός φορέας, αποφασίζει με τεχνοκρατικά κριτήρια, μέχρι ένα σημείο είναι δεκτό. Από την άλλη, όταν κόβουν δρομολόγια χωρίς αιτιολόγηση ή με προσχηματικό επιχείρημα τον μειωμένο αριθμό εισιτηρίων, περιμένουμε κι εμείς κάποια στατιστικά.
Όχι μόνο για την περιοχή μας! Να μας εξηγήσουν, πώς κρατάνε άλλα δρομολόγια, σε άλλα σημεία της Ελλάδας; Η ίδια εταιρεία είναι και δεν μπορεί να έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά… εκτός αν θεωρούν ότι είμαστε πολίτες Β’ Κατηγορίας.
Ένας, λοιπόν, παράγοντας είναι η ΤΡΑΙΝΟΣΕ.
Δεύτερος παράγοντας, είναι η «Σιδηροδρομική Εγνατία», όπου φαίνεται να είχε πέσει όλο το βάρος, για να στηριχθεί αυτή η πρωτοβουλία και είχαν μείνει σε δεύτερη μοίρα γραμμές, όπως είναι η δική μας.
Και ο τρίτος παράγοντας, ενδεχομένως όχι τόσο φανερός, είναι τι γίνεται με τα λεωφορεία. Γιατί όσοι γνωρίζουν, ξέρουν ότι υπάρχει ένας ανταγωνισμός μεταξύ σιδηροδρόμου και λεωφορείου, αλλά εμείς είμαστε στην ιδιαίτερη κατάσταση να μην έχουμε ούτε καν αυτό…

Λ.Κ.: Γιατί;
Χ.Γ.: Μπορείτε να ρωτήσετε στα ΚΤΕΛ και να τους πείτε «αν θέλω να πάω στο Κιλκίς πώς μπορώ να πάω;«. Το φυσιολογικό θα ήταν, να σας πουν ότι έχουμε και μια γραμμή που περνά από Ροδόπολη. Γιατί εμείς είμαστε, όπως είναι π.χ. η περιοχή της Νιγρίτας (που φεύγει προς Θεσσαλονίκη και μπορεί να πάει Κιλκίς, προς Σάντα), εμείς είμαστε όμορη περιοχή με την Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς… δεν υπάρχει, όμως, ΚΤΕΛ!

Λ.Κ.: Κανένα; Κανένα δρομολόγιο από Σέρρες για Κιλκίς;
Χ.Γ.: Μπορείτε, αφού κλείσετε εμένα, να βγάλετε στον αέρα τους υπευθύνους του λεωφορείου και θα καταλάβετε τι θα σας πουν.
Όταν εμείς κάναμε την έρευνα το 2007-08 και βρεθήκαμε σ’αυτό το πρόβλημα, η απάντηση που παίρναμε ήταν ότι «δεν έχουμε λεωφορεία, γιατί όταν τα βάζαμε το εισιτήριο ήταν πολύ ακριβότερο από το τρένο και όλος ο κόσμος πήγαινε με τρένο«.
Τώρα, όμως, αν κάποιος, π.χ. θέλει να φύγει από τον Σταθμό της Ροδόπολης και να πάει στη Θεσσαλονίκη -που είναι ένα φυσιολογικό δρομολόγιο για κάποιον, ο οποίος θέλει να πάει, π.χ. σε έναν γιατρό, τακτικά- αυτή τη στιγμή, με την ανάκληση του καταργημένου δρομολογίου (δύο, δηλαδή) θα δει το πρώτο τρένο προς Θεσσαλονίκη, φεύγει στις 12.50′ και φτάνει στις 14.10′ -αν δεν έχει καθυστέρηση…

Λ.Κ.: Μία παρά δέκα το μεσημέρι;
Χ.Γ.: Ναι. Όπως καταλαβαίνετε, όλη η μέρα έχει χαθεί… Αν δεν έχει καθυστέρηση, το ξαναλέω. Δηλαδή, να πας να κάνει τι, στις 2 το μεσημέρι στη Θεσσαλονίκη; Αν θες να κάνεις δουλειά γραφείου ή σε κάποιο ιατρείο… καταλαβαίνετε τι λέω…

Λ.Κ.: Άρα, το πρώτο δρομολόγιο για Θεσσαλονίκη είναι στις 12:50′ το μεσημέρι… και το δεύτερο;
Χ.Γ.: Στις 10 το βράδυ.

Λ.Κ.: Για επιστροφή;
Χ.Γ.: Εννοούμε, από Θεσσαλονίκη… έχει ένα τρένο στις 05.50′ το πρωί και ένα τρένο στις 3 το μεσημέρι, το οποίο θα ήταν πολύ βολικό, αν κάποιος προλάβαινε να έχει κάνει τη δουλειά του το πρωί.
Οπότε, για παραδειγμα, αν εγώ πάρω το τρένο για να πάω να δω τον γιατρό μου και φτάσω στις 2 το μεσημέρι στη Θεσσαλονίκη και μου πει κάποιος «το τρένο αυτό είναι βολικό, μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου το απόγευμα«… συμφωνώ, αλλά η επόμενη ώρα που μπορώ να φύγω είναι 05:50′ το πρωί (της επόμενης μέρας). Δηλαδή, στην ουσία με αποκλείουν στη Θεσσαλονίκη, δεν μπορώ να φύγω.

«ΜΟΧΛΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ Ο ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΣ»

Λ.Κ.: Οι καλύτερες ώρες για εσάς και παλιά που εξυπηρετούσε (και γι’αυτό κόβονταν και τόσα πολλά εισιτήρια) ποιες θα μπορούσε να ήταν;
Χ.Γ.: Όλο το σκεπτικό με τις ώρες πρέπει να συνδεθεί με τον στρατηγικό στόχο που πρέπει να υπάρχει -και αυτός, για εμάς, είναι διπλός.
Αφενός, η περιοχή να είναι προσβάσιμη στου επισκέπτες, γιατί ας μην ξεχνάμε ότι είναι μια τουριστική περιοχή, που διαρκώς αναπτύσσεται τουριστικά (υπάρχει και το ζήτημα του ιστορικού τουρισμού, που τα τελευταία χρόνια παίρνει άλλες διαστάσεις… έχει οικολογικό χαρακτήρα η περιοχή και φέρνει και κόσμο που θέλει να δει γενικά την περιοχή, τα μοναστήρια, τη λίμνη, το βουνό, οτιδήποτε).
Άρα, ένας στόχος είναι αυτός, ένας επισκέπτης που θέλει να έρθε, να μπορεί να έρχεται.
Και δεύτερος στόχος, ο κυριώτερος, είναι η περιοχή μας πραγματικά να γίνει προάστιο των αστικών κέντρων.
Δεν θα πω μόνο της Θεσσαλονίκης, γιατί κάποιοι μπορεί να έχουν συμφέροντα και στις Σέρρες. Ο λόγος που μιλάμε περισσότερο για τη Θεσσαλονίκη, είναι ότι, επί σειρά ετών και όπως πολύ καλά γνωρίζετε, ο δρόμος Σερρών-Ροδόπολης ήταν σε κάκιστη κατάσταση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η περιοχή μας να προσανατολίζεται περισσότερο προς το Κιλκίς και τη Θεσσαλονίκη. Το ξέρετε…
Εμείς θέλουμε να εξυπηρετείται ένας άνθρωπος, ο οποίος θέλει να βρει δουλειά ή ενδεχομένως να εργάζεται ήδη στη Θεσσαλονίκη ή στις Σέρρες ή στο Κιλκίς και να μπορεί να μετακινείται με το τρένο.
Άρα, η απάντηση στο ερώτημά σας είναι, οι ώρες που θα βόλευαν την τοπική κοινωνία θα ήταν αυτές που θα εξυπηρετούσαν έναν εργαζόμενο, για να μπορεί να πάει στη δουλειά του το πρωί και να επιστρέψει αφού τελειώσει, το απόγευμα… και έναν επισκέπτη, που αυτό έχει περισσότερο σχέση και με την ανταπόκριση των τρένων προς και από Έβρο και Αθήνα.

Λ.Κ.: Μιλάμε πάντα για το τοπικό; Μέχρι Σέρρες φτάνει αυτό;
Χ.Γ.: Η γραμμή η μία είναι INTERCITY, δεν υπάρχουν πια τοπικά δρομολόγια. Από ό,τι διάβαζα, η ανακοίνωση λέει ότι θα πηγαίνουν μέχρι την Δράμα και μετά, όσοι θ΄λεουν να πάνε παραπάνω προς τον Έβρο, θα πηγαίνουν με λεωφορείο.

«ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΚΑΙΟΙ,
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ
ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΙΓΩΝ ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ»

Λ.Κ.: Άρα, αυτή η γραμμή θα εξυπηρετεί μέχρι Δράμα… και η τελευταία εξέλιξη είναι ότι έχει ανακληθεί η απόφαση αναστολής, μέχρι νεοτέρας, έτσι δεν είναι;
Χ.Γ.: Ναι, αλλά στην ουσία μας έδωσαν πίσω κάτι που πήραν και που δεν είναι καλό… Προσπαθούμε να είμαστε δίκαιοι με όλους.
Δεν μπορούμε να κρίνουμε μια κυβέρνηση που είναι λίγων εβδομάδων και δεν μπορούμε να κρίνουμε έναν υπουργό που έχει να αντιμετωπίσει πάρα πολλά θέματα -και, προφανώς, δεν ήταν δική τους η απόφαση, ήταν απόφαση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ.
Αυτό, όμως, το οποίο θέλουμε εμείς να καταλάβουμε είναι το εξής: αν η ΤΡΑΙΝΟΣΕ παίρνει όντως τις αποφάσεις της με τεχνοκρατικά, οικονομοτεχνικά ή άλλα κριτήρια, γιατί δεν αλλάζιε την ώρα των δρομολογίων;
Αφού, δεν υπάρχουν άλλα δρομολόγια σ’αυτή τη γραμμή, πια. Δηλαδή, παλιότερα μας έλεγαν, «δεν μπορώ να αλλάξω την ώρα, γιατί συμπίπτει με ένα άλλο δρομολόγιο«. Κατανοητό, μέχρι ένα σημείο σεβαστό.
Τώρα, που είναι μόνο δύο τα δρομολόγια, για ποιον λόγο δεν τοποθετούν σωστά, στην ώρα που πρέπει και εξυπηρετεί τον κόσμο, αυτά τα δρομολόγια;
Εδώ, αν παίζαμε παιχνίδια συνωμοσιολογίας, θα λέγαμε ότι έχουν σκοπό να μειωθούν κι άλλο τα εισιτήρια, για να μειώσουν και άλλο τα δρομολόγια και να απαξιώσουν τελείως τη γραμμή.
Ξεχνάνε, όμως, έναν τρίτο παράγοντα που δεν ανέφερα πριν: τη στρατηγική σημασία του να έχουμε σιδηροδρομική σύνδεση και με την Βουλγαρία. Γιατί και αυτό είναι κάτι το οποίο καταργήθηκε στα τελευταία χρόνια. Δεν έχουμε, πια, το διεθνές δρομολόγιο από και προς τη Βουλγαρία ή από και προς την Κωνσταντινούπολη.

«Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΜΑΣ»

Λ.Κ.: Εσείς, για να το εξηγήσουμε, τι ακριβώς ζητάτε από τους αρμόδιους, είτε από το υπουργείο είτε από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ;
Χ.Γ.: Αυτό που ζητάμε είναι πολύ συγκεκριμένο. Θέλουμε τα δρομολόγια, δύο θα είναι, τρία θα είναι, τέσσερα θα είναι, να είναι σε ώρες που πραγματικά βολεύουν τον κόσμο.
Και το κριτήριο γι’αυτό δεν είναι η γνώμη ενός.
Υπάρχουν στατιστικά δεδομένα, που μπορούν να αποτυπώσουν την πραγματικότητα, υπάρχουν ερωτηματολόγια που έχουμε διανείμει και έχουμε μαζέψει κι έχουμε τα στοιχεία.
Με βάση αυτά καταλήξαμε στις ώρες που προτείνουμε στο υπόμνημά μας.
Το οποίο δεν είναι μελέτη. Θα μπορούσε να ήταν μελέτη, αλλά δεν έχουμε συγκεκριμένα στοιχεία για τα τελευταία χρόνια.

Λ.Κ.: Από το υπουργείο, έγινε αυτή η αναστολή, τουλάχιστον μέχρι να εξεταστούν τα ζητήματα. Είχατε κάποια απάντηση από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ;
Χ.Γ.: Όχι, από την ΤΡΑΙΝΟΣΕ δεν είχαμε καμία απάντηση. Όχι μόνο τώρα, εδώ και δεκατρία χρόνια, δεν είχαμε καμία απάντηση.
Γιατί, σας λέω, δεν είναι μια προσπάθεια που έχουμε ξεκινήσει τώρα.
Και ένας που θα ξεκινήσει να διαβάζει αυτό το κείμενο που γράψαμε, άσχετα αν το θεωρεί καλό ή κακό, θα καταλάβει ότι είναι μια οργανωμένη προσπάθεια και δεν είναι δυνατόν να έχει γραφτεί σε τρεις μέρες, όλο το κείμενο από το μηδέν.
Όλα αυτά τα έχουμε προετοιμάσει επί σειρά ετών. Έχουμε στείλει πάνω από δεκαπέντε υπομνήματα, σημειώσεις, σημειώματα, οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε τα έχουμε στείλει σε υπουργούς, σε νομάρχες, σε δημάρχους, στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ, σε οποιονδήποτε μπορεί να έχει αρμοδιότητα για το θέμα. Πάντα συγκεκριμένα, ποτέ δεν πήραμε απάντηση.

Λ.Κ.: Κύριε Γεωργιάδη, ελπίζουμε να ξεπεραστεί το πρόβλημα και να επιστρέψουν τα δρομολόγια του ΟΣΕ, της ΤΡΑΙΝΟΣΕ…
Χ.Γ.: Κι εμείς ελπίζουμε να ισχύει αυτό που έχουμε ακούσει, ότι από τον Σεπτέμβριο θα υπάρξει μια νέα κατάσταση κι ελπίζουμε αυτή να είναι προς το καλύτερο.
Γιατί, το καινούριο δεν είναι πάντα καλύτερο… ελπίζουμε αυτή τη φορά να είναι καλύτερο!

Ακούστε όλη τη συνέντευξη, εδώ:

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ